سال کرونایی سخت

1 1 1 و ماسک 

از ابتدای دیماه 1398 جهان با بحران کرونا دست به گریبان شده و این جنگ نابرابر هنوز ادامه دارد . اینکه باعث و بانی آن چه کشوری یا چه کسی است یا در کجا تولید شده یا عمداً و سهواً گسترش جهانی یافت حالا دیگه به کناری رفته و درماندگی جهان در برابر آن بر همگان واضح و مبرهن است .

ساخت واکسن های جورواجور و متنوع  خود نشان از سردرگمی انسان قرن 21 دارد

تزریق واکسن هایی که خود عوارض کوتاه مدت دارد و در خصوص عوارض بلند مدت آن و چگونگی اثر گذاری بر سایر اعضا داخلی انسان هیچگونه سخنی جاری نیست شاید چون به این نتیجه سازمانهای جهانی بهداشت و مراکز تهیه واکسن کرونا رسیده اند که فعلاًاز این بحران وحشتناک اقتصادی و اجتماعی عبور کنند تا بعد.

ترس و واهمه از آینده مبهم در برابر کرونای چینی یا انگلیسی – برزیلی یا فرانسوی و هرنام دیگری که به آن داده شود باعث بیکاری میلیون ها نفر شده مدارس و مراکز آموزشی و کالج ها تعطیل – سینماها و اجرای تئاتر تعطیل – امکان تفریحی و اقامتی به محاق بروند و همه اینها موجب افزایش افسردگیها ، مشاجره خانوادگی و عمومی ، طلاق و پایین آمدن سطح تحمل افراد شده و فقر و نداری از عواقب تعطیلی کارخانه ها و کارگاهها و مراکز تجاری و اقتصادی شده است .

این سرنوشت انسان در قرن 21 است ، آیا انسان تصور میکرد برای دیدار با هم و گفتگو کردن باید ماسک بزند تا بیمارنشود تا نمیرد و  برای سالم موندن باید از هم فاصله بگیرند . بچه های چند ساله باید تا کی ماسک بزنند و آیا باید دیگر قیافه و چهره انسان با ماسک شناسایی شود ؟ با خود چه کردیم ؟ 

و چه سخت بود سال 2020 و 1399 برای اشرف مخلوقات ، چرا انسان با خود چنین کرد ؟ شاید روزی به آن جواب داده شود .!